آکواریوم

ماهیان آب شیرین

ماهی سوارتیل یا دم شمشیری:

ماهی دمشمشیری در راسته cyprinodontiformes یا کپور ماهیان دنداندار و از خانواده poeciliidae و زیر خانواده poeciliinae قرار دارد.

نام علمی این ماهی Xiphophorus hellerii می باشد.

این ماهی در زبان انگلیسی sowortail یا سواردتیل می نامند که از دو واژه تشکیل شده است:واژه اول sword (سورد تلفظ می شود.)است که معنای شمشیر می دهد و واژه دوم tail (تیل تلفظ می شود مانند سیل)میباشد که به معنای دم است.

 

اکثرا عقیده دارند که به علت دارا بودن دنباله دراز در بخش پایینی باله دمی در ماهی نر ، این ماهی به این اسم نامیده می شود.ولی عده ای هم دارا بودن گونوپودیم یا پای تناسلی در این ماهی را علت نامگذاری اش می دانند و نه باله دمی درازش را.

سوارتیل یا دم شمشیری ونوع دیگری آن فنسی یا دم عقربی که دارای رنگهای گوناگون و زیبایی هستند. نوع وحشی این ماهی نقره ای است ولی به صورت پرورشی با رنگ های مختلف دیده می شود. دم شمشیریها بصورت نیم تنه مشکی- قرمز- سبز- زرد وجود دارند. ماهی فعالی است مخزنش را بزرگ و پرگیاه در نظر بگیرید چون برای شنا و رشد و نمو به فضای زیادی احتیاج دارد و از گیاهان به عنوان پناهگاه استفاده می کند.اب نیمه سنگین و کمی قلیلیی با دمای 21 تا 25 درجه سانتیگراد را ترجیح می دهد . این ماهی بومی مکزیک ، گواتمالا و هندوراس است.

ماهی دم شمشیری نر دارای زائده ایی بلند در انتهای دم به شکل شمشیر دارد و طول آن از ماهی دم شمشیری ماده بیشتر است اما بدن ماهی دم شمشیری ماده نسبت به نر پهن تر و چاق تر است. اندازه متوسط ماده ها 13 سانتیمتر و نرها 15 سانتیمتر می رسد.در موقع غذا خوردن خیلی سریع و تند عمل می کننددر دمای 27 درجه ی سانتیگراد معمولاً بین 28 الی 32 روز زایمان می کنند و تعداد بچه ها به اندازه ماهی ماده بستگی دارد و از 15 عدد تا 350 عدد نوزاد زایمان می کنند.

ماده ها خیلی علاقه شدید به خوردن نوزادان دارند.بنابراین در قسمت تکثیر و پرورش ماهیان زنده زا چندین روش برای جلوگیری از نجات بچه ماهیها ذکر شده است که با بکار گیری از هر کدام می توانید بچه ماهیهای سوارتیل را بخوبی تکثیر و پرورش دهید.

سوارتیل ها در خلاف مسیر اب پرشهای بلندی می زنند، در گوشه ی آکواریوم در محل لوله فیلتر آکواریوم که چرخش آب ایجاد می شود ماهیهای سوارتیل با انگیزه های طبیعی علاقه به پرش نشان می دهند که متاسفانه بیشتر اوقات ماهی که به بیرون پریده است تلف خواهد شد. بنابراین بهتر است حتما درب آکواریوم بسته باشد.

طرز تشخیص ماهی سوارتیل نر:

1)باله زیر شکم مخرجی ماهی نر بصورت پای تناسلی و به شکل باریک ، کشیده و دراز است.

2)اندان بدن ماهی نر لاغر تر ، کسیده تر و باریکتر است.

3)در ماهی نر انتهای دم زائده ای بلند به شکل شمشیر وجود دارد.

طرز تشخیص ماهی سوارتیل ماده:

1)باله زیر شکم مخرجی بصورت پهن، گرد و بزرگ است.

2)شکل اندامهای ماهی ماده چاقتر و بزرگتر است.

3)در زیر شکم ماهی ماده خال سیاه رنگی است که وضعیت بچه ها را نشان می دهد.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

مطالب کلی و جالب در مورد این ماهی از یک سایت شیلات:

 

ویژگی ها , پراکنش و زیستگاه

بخشی از جنوب آمریکای شمالی , مرکزی و جنوبی ؛ مرکز تجمع ماهیان زنده زا میباشد.

ماهی دم شمشیری زنده زا و بومی شرق مکزیک است .

برای اولین بار در سال 1909 آن را به اروپا برده اند و بعد از آن به روسیه وارد کرده اند.

رنگ طبیعی و اصلی این ماهی سبز است .

ماهی دم شمشیری یک ماهی همه چیز خوار است یعنی هم خوراکیهای گیاهی را می خورد و هم گوشتی را.

دهان این ماهی فوقانی است و به وی امکان خوردن حشرات سطح آب و تخم آنها را می دهد.

نر این ماهی معمولا به بیرون از آب میپرد که علت این رفتارش هنوز به خوبی مشخص نیست ( شاید استرسها و یا شکار پشه ها دلیلش باشد) .

مثل سایر گونه های این خانواده نر ها از ماده ها کوچک تر و کشیده تر می باشند.

بهتر است در هر آبزی دان یک نر بیشتر نباشد تا با هم درگیر نشوند.

گاهی دم شمشیری دنبال ماهی های دیگر آبزی دان می کند که این کار نوعی بازی است و لازم نیست نگران باشید.

هماوری این ماهی معمولا حدود 80 است ولی در شرایط بهینه به 200 عدد هم میرسد . (یعنی در شرایط بهینه 200 تا بچه میزاید)).

ماهی دم شمشیری در سن 6 ماهگی بالغ شده(زمانی که طولش 2 اینچ است) و پس از آن در هر 30 تا 40 روز یکبار می تواند زایمان کند(بسته به شرایط دمایی و نوری و غذایی و...)

پس از زایمان باید ماهی ماده را از نوزادان جدا کرد زیرا بخشی از آنها را می خورد. (چرا؟)

ماهی دم شمشیری با ماهی پلاتی جفت می شود و گزارشهایی از جفت شدن آن با ماهی مولی هم در دست است.

 

مورد پسند این ماهی7 تا 5/8 است.p.H

دم شمشیری نسبت به تغییرات دما حساس است و مخصوصا سرد شدن ناگهانی دما اگر باعث مرگ وی نگردد ممکن است در این ماهی ایجاد نوعی ناراحتی کند (مثل فلج شدن یا کج شدن ستون فقرات) که تا آخر عمر بهبودی نیابد .

حرارت مورد پسند آنها 22 تا حدود 28 درجه سانتی گراد است.

تعداد دیپلوئید کرومزومهای این ماهی 48 است.

 

آیا دم شمشیری ها تغییر جنسیت می دهند؟

 

مطلب نادرستی در برخی کتابهای فارسی(عایلی , 1370) در مورد تغییر جنسیت ماهی دم شمشیری نوشته شده یعنی ماهی ماده به نر تبدیل گشته و ماده های دیگر را بارور می کند و از این شایعات..

این مطلب کاملا پوچ و بی پایه است و نادرست بودن آن در یکی از شماره های مجله معروف تی . اف . اچ ( ) در چهارچوب یک پروژه تحقیقاتی شرح داده شده است.(این مجله را من دارم و می توانم شماره آن را برای علاقه مندان اعلام کنم)

 

منحنی رشد در ماهی دم شمشیری

ویژگی بسیار جالب و عجیبی در ماهی دم شمشیری وجود دارد و آن این است که برعکس بیشتر ماهی ها , منحنی رشد این ماهی مانند منحنی رشد انسان یعنی به صورت سیگموئید یعنی به شکل حرف اس انگلیسی است.

و این بدان معناست که این ماهی پس از مدتی که رشد کرد دیگر رشد نمی کند و بزرگتر نمی شود تا آنکه بمیردو معمولا در نر ها پس از اینکه دمشان (شمشیر شان) شکل گرفت ؛ رشد هم متوقف می شود . پس برای به دست آوردن نر های بزرگ می بایست هنگامی که ماهیها کوچک هستند و دم آنها شکل نگرفته به خوبی آنها را تغذیه کرد..

 

 

تلفظ نام انگلیسی دم شمشیری و شکوه ای بی پایان

 

متاسفانه بی توجهی و بی فرهنگی و بی سوادی باعث شده که ماهی سورد تیل با نامهای عجیب و غریبی در ایران نامیده شود از جمله سوارتر و سوارتیل و...

اینجانب روزی به یک آکواریوم فروشی رفته بودم و به فروشنده گفتم ماهی دم شمشیری دارید؟ و او در پاسخ گفت نه ولی سوارتیل دارم ؟!؟!؟!؟!؟!؟!

و شاید علت اصلی آن این است که در کلمه شمشیر یا سورد به انگلیسی یک حرف دبل یو ( w ) وجود دارد که تلفظ نمی شود.

حتی استاد دکتر حسین عمادی هم در مقدمه کتابشان(آکوآریوم ماهیهای آبهای شیرین) به این مطلب اشاره کرده اند که متن کامل آن را در زیر می آورم:

علت انتخاب ِیا ساختن واژه فارسِی بمنظور راِیج ساختن نام ماهِی ها بازبان فارسِی و جلوگِیرِی از به کاربردن واژه هاِی خارجِی و بخصوص واژه هاِی نادرست است .براِی مثال اکثرافراد ماهِی دم شمشِیرِی را سوآرتر می نامند در صورتِی که اسم معمولِی اِین ماهِی به زبان انگلِیسِی سوردتِیل Sword Tail ، ِیعنِی دم شمشِیرِی است و سوردتِیل در اثر تلفظ غِیرصحِیح به سوآرتر تبدِیل و متاسفانه مصطلح شده است .برخِی از ماهِی ها فاقد اسم معمولِی معنی دار و برخِی دِیگر به طور کلِی فاقد اسم معمولِی هستند .براِی ماهِیانی که اسم معمولِی آنها فاقد معنِی است همان نام مصطلح به کار رفته و براِی ماهی های فاقد اسم معمولِی ، اسم جنس ِیا اسم گونه آن استعمال گردِیده است.



نوشته شده در چهارشنبه 27 آذر 1398 ساعت 05:48 ب.ظ توسط س ح نظرات |

ماهی دیسكس Discus با نام علمی Symphysodon discus (كه از خانواده سیچلایدهاست) یكی از زیباترین ماهیهای آب شیرین و یكی از گرانقیمت ترین ماهیهای زینتی، آكواریومی آب شیرین است. این ماهی  دارای چند زیر گونه می باشد. امروزه با تلاش بسیار و تحقیقات فراوان كه حاصل از اصلاح نژادهای ژنتیكی می باشد متخصصین توانسته اند واریته های بسیار زیبا و متنوع با رنگهای نارنجی، قرمز، سبز، آبی، خاكستری، سفید، طلایی، راه
راه، خالدار و ... از این ماهی در شرایط آكواریوم بدست آورند. این ماهی بومی آمریكای جنوبی و حوضه رود آمازون است و در مردابها و حوضچه های آرام منطقه آمازون وجود دارد. پراكندگی آن در كشورهای ونزوئلا، كلمبیا، پرو، پاراگوئه و ... در آمریكای جنوبی است. متخصصین بسیاری از اروپا، آمریكا، آسیا و ... این ماهی را از محیط طبیعی صید و با مطالعه و كار تكثیر و پرورش بر روی آنها در شرایط اكواریوم موفق به تولید انبوه و تجاری آن شوند.

شرایط محل زندگی ماهی دیسكاس

 این ماهی بسیار حساس و آب با Ph اسیدی را می پسندد دامنه تحمل آن Ph 7-5 می باشد. دمای مناسب 26 تا 30 درجه سانتیگراد می باشد و نیازمند آب خیلی سبك می باشد. ثابت نگه داشتن دما و PH و سختی آب آكواریوم آنها نگهداری شان را مشكل نموده است.

گیاه:
اغلب گیاهان آب شیرین منطقه آمریكای جنوبی و گیاهانی كه Ph آب را اسدی نمایند مناسب برای آكواریوم دیسكس می باشند. گیاهانی مانند:
انواع كریپتون، برگ سیبی، والیزنریا، دم گربه ای و ... ، گیاهان را برای آكواریوم های دكوری تعبیه می نمایند و برای تكثیر و پرورش نیاز به گیاه  نیست.


تعیین جنسیت:
مولدین این ماهی را به راحتی نمی توان شناسایی نمود تنها متخصصین و تكثیر كنندگان می توانند جنسیت این ماهیان را در گله تشخیص دهند. این ماهی جفت خود را از درون دسته ماهیهای هم نوع انتخاب می نماید.
جفتگیری اجباری آنها بسیار نادرست است و زوجین در انتخاب یكدیگر وسواس داردند. مشخصه و یا تفاوت ظاهری نمی توان برای تعیین جنسیت عنوان كرد و تنها درهنگام آمادگی جنسی و پس از انتخاب جفت با بیرون آمدن لوله های تناسلی می توان جنس نر را از ماده تشخیص داد.



ادامه مطلب
نوشته شده در چهارشنبه 27 آذر 1398 ساعت 05:43 ب.ظ توسط س ح نظرات |

آرگولوس یا شپشک ماهی نوعی انگل سخت پوست ماهیان آب شور و شیرین است.این انگل در ماهیان سرد آبی یا استخری مانند کپور ماهیان و آزاد ماهیان بسیار رایج است و به ندرت در آکواریوم مشاهده میشود.گلد فیش ها و کوی هایی که در استخر ها پرورش داده میشوند به همراه گیاهان آکواریومی و استفاده از غذای زنده عوامل اصلی انتقال این سخت پوست به مغازه های آکواریومی و تانک های خانگی هستند.انگل آرگولوس به شیوه تخم گذاری در تانک تکثیر میشود و مثل بیشتر سخت پوستان به روش پوست اندازی رشد میکند و تقریبا بیشتر ماهیان استخر یا تانک آلوده به آن دچار میشوند.انگل آرگولوس یکی از بزرگترین انگل ها محسوب میشود و با چشم غیر مسلح قابل رویت است.شیوه تغذیه این انگل از بدن ماهی بسیار دردناک است.آرگولوس با زائده ای خنجر مانند بدن ماهی را سوراخ کرده و با نیشی سوزنی نوعی آنزیم بسیار قوی و هضم کننده به گوشت بدن ماهی تزریق میکند و در نهایت به وسیله دهان خرطوم مانندش از گوشت هضم شده و حل شده بدن ماهی تغذیه میکند.این انگل روی پوست بدن و داخل آبشش و روی چشم ماهی زندگی میکند.آرگولوس معمولا ناقل بعضی ازبیماری های باکتریایی و ویروسی است.زخم های ایجاد شده توسط این انگل معمولا دچار عفونت های باکتریایی و ویروسی و قارچی و در بعضی موارد گند خونی یا سپتی سمی میشوند.در بعضی از موارد زخم های ایجاد شده توسط آرگولوس توسط انگل های دیگری مثل کاستیا مورد هجوم قرار میگیرند که در این حالت احتمال مرگ ماهی بسیار زیاد است.تا کنون بیشتر از 100 گونه از این انگل شناسایی شده است
علایم :
1-اصلی ترین شیوه شناخت این انگل مشاهده انگل روی پوست بدن ماهی است.نقاط تیره رنگ متمایل به سبز اصلی ترین علامت وجود این انگل است
2-خراشیدن و کوبیدن پوست بدن به اشیای داخل آکواریوم
3-به وجود آمدن زخم های قرمز و ملتهب روی سطح پوست
4-بی حرکت ماندن یا گوشه گیر شدن ماهی
5-سست شدن ماهی و رفتن به حالتی شبیه به خواب یا کما و نهایتا مرگ ماهی
این انگل به راحتی در آب شنا میکند و به دنبال میزبانی برای ادامه زندگی میگردد.در صورت بروز علائم در یک ماهی معمولا بیشتر ماهی های موجود در آن تانک به این انگل آلوده میشوند.کیفیت بد آب اکواریوم روند این بیماری رو تشدید میکند.غذای زنده و ماهی آلوده از اصلی ترین دلایل ورود این انگل به تانک است.
درمان :
بالا بردن دمای آب (بین 30 تا 34 درجه سانتیگراد بر اساس مقاومت ماهی) به درمان این بیماری کمک میکند.
اضافه کردن یک قاشق غذا خوری نمک بدون ید در هر 20 لیتر آب به درمان این بیماری کمک میکند.
راه اول :
حمام نمک :
راه اول :
7.5 قاشق غذا خوری نمک بدون ید به ازای هر گالن آب(معادل 3.78 لیتر) و انتقال ماهی به این محلول تا زمانی که تعادل ماهی به هم بخوره(بسته به تحمل انواع مختلف بین 30 ثانیه تا چند دقیقه) و بعد از آن انتقال ماهی به آب تمیز.
راه دوم :
2.5 قاشق غذا خوری نمک بدون ید به ازای هر گالن آب(معالد 3.78 لیتر) و انتقال ماهی به این محلول برای مدت 10 الی 15 دقیقه و بعد از آن انتقال ماهی به آب تمیز.
راه دوم :
مالاشیت گرین :
یک میلی گرم به ازای هر 5 لیتر آب به مدت 4 تا 5 روز

به دلیل وجود تخم انگل درمان باید روز اول و سوم و پنجم و هفتم تکرار شود.

استفاده از پودر مالاشیت گرین به دلیل سمی بودن پیشنهاد نمیشه.در حال حاضر دارو هایی تو بازار موجود هست که ماده موثره آنها فرمالین + مالاشیت گرین است.

ماده موثره Sera Costapur و Tetra Contraspot و Tetra ContraIck هر سه فرمالین 37% و مالاشیت گرین است.
راه سوم :
سولفات مس :
یک میلی گرم به ازای هر 5 لیتر آب.طول درمان 5 تا 7 روز.بعد از پایان این مدت 100% سیفون و تکرار مجدد دوز دارو
راه چهارم :
فرمالین :
1 تا 2 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بین 0 تا 2
2 تا 3 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بین 3 تا 5
4 تا 5 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بالای 6

*به دلیل وجود تخم انگل درمان باید روز اول و سوم و پنجم و هفتم تکرار شود.
ماده موثره Sera Costapur و Tetra Contraspot و Tetra ContraIck هر سه فرمالین 37% و مالاشیت گرین است.
راه پنجم:
پرمنگنات پتاسیم :
حمام کوتاه مدت :
10 میلی گرم به ازای هر لیتر آب و حمام دادن ماهی به مدت 10 دقیقه

حمام دراز مدت :
1 یا 2 میلی گرم به ازای هر لیتر آب و حمام دادن ماهی به مدت حد اقل 4 ساعت

بهتره از آبی استفاده بشه که سختیش پایینه مثل آب r.o یا آبی که دو سومش آب مقطر باشه و یک سومش آب شیر.
راه ششم :
آکریفلاوین :
اضافه کردن یک تا 3 قطره از محلول آکریفلاوین در هر لیتر آب آکواریوم .
 (1گرم پودر آکریفلاوین در یک لیتر آب برابر است با یک لیتر محلول آکریفلاوین(

نوشته شده در چهارشنبه 27 آذر 1398 ساعت 05:42 ب.ظ توسط س ح نظرات |




اگر مطلبی یافت نشد اینجا کلیک کنید